Kendimle Konuşuyorum

 

– Durun arkadaşım nereye ?
– Biz röportaj yapacaktık Polis bey.
– Ne röportajıdır o arkadaşım , buraya basın mensuplarının girmesi yasak.
– Nasıl yasak , savcılıktan izin aldık biz.
– Kardeşim baştan söylesenize. Tamam verin izin kağıdını.
– Buyrun memur bey.
– Hmm. evet..
– Tamamdır değil mi ?
– Evet , evet eksik evrak yok .. Buyrun Arkadaşım.
– Sağolun memur bey..

– Merhabalar , kolay gelsin..
– Sağol beyim , buyur birşeymi lazımdı.
– Yok yok sağolasın , ben gazeteden geliyorum da , röportaj yapacaktım.
– Aman beyim bizi katma da işin içine.
– Neden ki birkaç soru sorucam o kadar.
– Yok beyim bizim hatun burada çalıştığımı bilmiyor. şimdi gazetede resmimiz neyim çıkar rezil olmayalım.
– Nasıl yani ? Eşiniz burada çalıştığınızı bilmiyormu ?
– Yok beyim , nerden bilecek. Akşam eve ekmek götürüyormuyum. bitti. gerisi ne ilgilendirir.
– Hakkı değilmi ne iş yaptığınızı bilmesi ?
– kadın evinde otursun , akşam eve gittiğimde yemek yapmış olsun. o kadar. onun hakkı makkı yok. hem onun için ter döküyoruz burada.
– Ne zamandır çalışıyorsunuz ?
– Beyim , 10 senedir burada çalışıyorum.
– Nasıl oldu bu ? yani nasıl buldunuz bu işi ?
– Daha önceden elimde bir kaç tane vardı zaten.Bir ev kiralamıştım , oradan idare ediyorduk. Sonra buradan bir ev boşaldığını duyunca hemen müracaat ettik.
– Kabul edildiniz yani.
– Evet beyim.
– Kazancınız nasıl ? İyi kazanıyormusunuz ?
– Şükür , karnımız aç değil. Eve ekmek götürüyoruz. Çalışanlarda memnun.
– Kaç kişi çalışıyor demiştiniz ?
– Bende dört tane var , bak karşı evde yedi tane çalışıyor.
– Hepside sağlıklı sıhhatli değil mi ? Kontrolleri yapılıyor.
– Tabii beyim , kontrolsüz olurmu hiç. Hem biz yaptırmasak , bizden sağlık raporu istiyorlar. Temiz olduğuna dair.
– O zaman iyi.
– İyi tabii beyim , gelen müşteriyi memnun etmekten başka düşüncemiz yok.Hem sağlıklılar , hemde işlerinde tecrübeliler.
– Müşterilerden konuşalım biraz.Ne tür müşteriler geliyor.?
– Vallahi beyim , her türden müşteri var. Hırlısı , hırsızı , zengini yoksulu.
– Nasıl yani yoksulu ?
– Cebine üç beş kuruş girince buraya gelen müşterilerim var benim.
– Buraya harcıyor yani parasını.?
– Tabii beyim , napsın adam .. adamın aklı orasında , gelir giderler. bazen paraları yetmez.
– Ee , parası yetmeyene ne yapıyorsunuz ?
– Ne yapacağız beyim , sevaptır diyerek eldeki parası kadar alıyoruz.
– Eee nede olsa amme hizmeti bu.
– Beyim , bizi çok yanlış tanıyorlar. Bakmayın bizde insanız.Bizimde kalbimiz var. iyi olan yanlarımız. Hem bu işten başka bir işte gelmiyor elimizden. Anca bu kadar.
– Evet evet , dışarıda size olan bakış çok farklı.
– D’pezzo’luk kolay bir meslek değil beyim , akşama kadar burada duracaksın , gelen müşteriyle ilgileneceksin , fiyatta anlaşacaksın.
– Gördüğüm kadarıyla eliniz ayağınız tutuyor. Neden bu meslek ? Başka bir işte çalışmadınız mı ?
– Beyim babam genç yaşımda öldü , annem desen oda yatalaktı. Bi işte çalışmamış zaten babam. hiç bir yerden gelir yok. ben çaycılık yaptım bi aralar. Sonra baktım olacak gibi değil. Sonra bir arkadaşım vardı o bi işim var gelirmisin benimle dedi. bende gittim kırmadım. baktım D’pezzoluk yapıyor. şaşırdım tükürdüm hatta yüzüne. bana bir bir anlattı , çok para kazandığından bahsetti.
– Para kazandığını duyunca sende bakayım dedin sanırım.
– Evet beyim , işin inceliklerini öğrendim arkadaşın yanında. İşi ilerlettik ev tuttuk , bir kaç eleman derken en sonunda buradayız.
– Şu an memnunsunuz yani.?
– He beyim , dedim ya şükür karnımız doyuyor.
– Peki bize izin verirmisin , elemanlardan biriyle konuşsak ?
– Yok beyim , onlarla konuşma sen.
– Bir kaç soru sorucam sadece… Hem sizde yanımızda durursunuz.
– Yok beyim yok , şimdi bir kaç kelime ederler , benim sinirim bozulur. En iyisimi sen boşver.
– Bir kaç soru ya , hem öyle zor sorular sormam söz.
– Beyim ısrar etme. Hem gelmişsin yanımıza , misafirimsin. Sana ikramımız olsun bir tane. Hangisini istersin.
– Benim sevdiğim var Beyfendi , ben yapamam böyle birşey.
– Sende o entel dantellerdenmisin beyim . yapma allasen , boşver gel tadını çıkar.
– Yok abi sağolasın. hadi kolay gelsin…